Opis
„Metody i techniki stosowanej analizy zachowania Wczesna diagnoza i jak najszybsze rozpoczęcie skutecznej terapii mogą znacząco wpłynąć na funkcjonowanie dziecka z autyzmem oraz całej jego rodziny. Dają niepowtarzalną szansę na godne i samodzielne życie. W przypadku zaburzeń ze spektrum autyzmu kluczowa jest terapia o udowodnionej naukowo skuteczności – stosowana analiza zachowania, zwana też terapią behawioralną. Autorka, specjalistka z wieloletnim doświadczeniem, szczegółowo omawia praktyczne kwestie związane z kolejnymi etapami terapii. Wyjaśnia, jak stworzyć zindywidualizowany system motywacyjny, jakie techniki terapeutyczne najlepiej stosować, jak ocenić i rozwijać sfery deficytowe oraz jakie programy wprowadzać, w miarę jak dziecko robi postępy. Wskazuje konkretne metody radzenia sobie z zachowaniami utrudniającymi naukę i codzienne funkcjonowanie. Podkreśla również wagę odpowiedniej organizacji przestrzeni terapeutycznej i zaangażowania rodziców w proces terapii, tak aby stał się stylem życia rodziny. Ta niezwykle potrzebna książka to niezbędnik osób zajmujących się dziećmi z zaburzeniami ze spektrum autyzmu i prowadzących terapię takich dzieci. Autorka w bardzo jasny i przystępny sposób prezentuje wiele praktycznych wskazówek i metod pracy o naukowo udowodnionej skuteczności. Korzyści z lektury odniosą zarówno terapeuci, jak i rodzice – tworzący swego rodzaju zespół terapeutyczny, pomagający dziecku skuteczniej i szybciej rozwijać pożądane umiejętności. Osoby chcące poszerzyć wiedzę zdobytą dzięki tej książce mogą skorzystać z platformy edukacyjnej „Kwadrans dla terapii”. W książce – w praktyczny i przystępny sposób – zostały omówione takie zagadnienia, jak: • charakterystyka zaburzenia ze spektrum autyzmu; • wybór skutecznej terapii; • budowanie relacji z dzieckiem; • tworzenie efektywnego systemu motywacyjnego; • angażowanie rodziców w proces terapii; • określenie umiejętności, które należy rozwijać podczas terapii; • tworzenie zindywidualizowanego programu terapeutycznego, dostosowanego do potrzeb i możliwości dziecka; • przygotowanie miejsca do nauki i dobór materiałów edukacyjnych; • pisanie programów edukacyjnych, prowadzenie rejestracji i ustalanie kolejnych kroków uczenia; • monitorowanie i ocena postępów; • radzenie sobie z zachowaniami niepożądanymi przez uczenie zachowań alternatywnych; • rozwijanie samodzielności u dziecka; • kształtowanie podstawowych kompetencji społecznych i zachowań werbalnych.”
